Tussen haken [XX] staat de bron.

Eugen Albert Duits fysicus en kunstdrukker (Augsburg 1856- Munchen 1929).
Zoon van Joseph Albert. Hij was de uitvinder van bepaalde fotomechanische reproduktietechnieken. In 1883 vervaardigde hij een voor reproduktie van schilderijen bruikbare broomzilvercolloïde-emulsie. In 1902 vond hij een methode uit om galvanoplastische afdrukken te maken.

Eugen d' Albert Duits pianist en componist (Glasgow 1864 - Riga 1932)
Zoon van een musicus van Franse afkomst en een Duitse moeder. Hij kreeg zijn muziekonderricht van zijn vader en vervolgens van Ernst Pauer, Richter en Liszt. Reeds op l7 jarige leeftijd begon hij zijn succesvolle carrière als pianist. Hij was een van de zuiverste vertegenwoordigers van de klavierschool van het eind van de l9de eeuw. Hij arrangeerde orgelwerken van Bach voor piano, bezorgde de uitgaven van de werken van Liszt en componeerde meer dan tien opera's, twee pianoconcerten en een suite voor piano, een symfonie, een ouverture, cen celloconcerto, twee strijkkwartetten en liederen. Van zijn opera's zijn Tiefland (1903) en Die toten Augen (1916) het bekendst gebleven.

Florian Albert, Hongaarse voetballer (Hercegszánto 1941)
In 1967 werd hij uitgeroepen tot Europa's beste voetballer van het jaar. Reeds op 17-jarige leeftijd werd hij opgesteld in het eerste elftal van Ferencvaros (Boedapest). Hij kwam meer dan tachtig maal in het Hongaarse elftal uit, meestal als linksbinnen. Hij bezit een weergaloze techniek en is zeer beweeglijk. Hij speelde als midvoor in het elftal van de rest van de wereld dat in november 1968 te Rio de Janeiro een erewedstrijd tegen Brazilië speelde.

Heinrich Albert (Lobenstein (Saksen), 8 juni 1604 – Köningsberg (Pruisen), 6 oktober 1651)
Componist van een beroemde en populaire collectie liederen die zeer representatief zijn voor het solo zingen van de Duitse barok. Hij studeerde compositie met zijn neef Heinrich Schütz te Leipzich. Zijn muzikale activiteiten werden aangemoedigd door Johan Hermann Schein. In 1631 werd hij organist van de kathedraal te Köningsberg. Hij componeerde diverse festival stukken voor de Brandenburgse prinsen, maar hij is het meest bekend om zijn Arien (1638 – 1650), toonzettingen van kerkelijke en seculiere teksten. Sommige teksten schreef hij zelf. Hij componeerde ook operas, hoewel slechts twee arias hiervan bewaard zijn gebleven. [engelse]

Joseph Albert, Duits fotograaf (München 3 maart 1825 – München 5 mei 1886)
Hij werkte in 1868 een lichtdrukprocédé uit voor het vervaardigen van drukvormen op basis van halftoonnegatieven, alberttypie of albertotypie genoemd. Vader van Eugen Albert.
Zie: W. Ranke, Joseph Albert, Hofphotograf der Bayerische Könige, 1977.

Domenico Alberti, c omponist, zanger en clavecinist (Venetië ca. 1710 – Rome ca. 1740)
Leerling van onder andere A. Lotti. Zijn betekenis ligt in de eerste plaats op het gebied van de kamermuziek: met zijn (meestal) tweedelige klaviersonates is hij een van de grondleggers van een eenvoudige homofone klavierstijl. Hierin maakt hij overvloedig gebruik van bepaalde gebroken akkoordfiguren (in de linkerhand, als melodiebegeleiding), de naar hem genoemde Albertijnse bas. Zij werd vooral door de klassieke componisten overvloedig aangewend, onder meer door Mozart, Haydn en Beethoven in hun pianosonates.

Niccolò di Iacopo Alberti (overleden te Florence 1377)
Florentijns zakenman en politicus, zoon van Iacopo, directeur van de financiële maatschappij der Alberti Antichi (zie ook aldaar). In 1359 vertrok hij voor zijn stage naar het filiaal in Avignon. Hij bouwde een schitterende carrière op: bijna enige bankier van de Heilige Stoel in 1362, mededirecteur van de voornoemde maatschappij in 1369 en directeur in 1372. Hij breidde zijn financiële en commerciële activiteiten voortdurend uit, zodat hij een belangrijke politieke rol kon spelen: in 1355 werd hij de eerste magistraat en in 1363 gonfaloniere. Hij bewerkstelligde de overwinning van Florence op Pisa en verkreeg bij het verdrag van 1369 voor de Florentijnse schepen vrije toegang tot de haven van Porto Pisano. Als leider van de Parte Guelfa bleef hij met de paus verbonden. Als kunstminnaar liet hij nabij Florence de beroemde villa del Paradiso bouwen. Als mecenas beschermde hij kunstenaars. [GNL]
>> meer in engelse stuk over de gehele familie!

  Rafael Alberti (geboren Puerto de Santa Maria 1902)

Spaans dichter. Na vier jaar middelbare opleiding bij de jezuïten in zijn geboorteplaats ging hij in 1917 met zijn familie naar Madrid, waar hij zich aanvankelijk aan de schilderkunst maar enkele jaren later definitief aan de dichtkunst wijdde. Reeds in 1922 debuteerde hij met een bundel eenvoudige en volkse gedichten, Horizontes , in de stijl van Gil Vicente en van de cancioneros. In 1925 ontving hij de staatsprijs voor letterkunde voor de bundel Marinero en tierra . Hij werd onder andere bevriend met García Lorca, Dali, Buñel, Moreno Villa. Hij maakte deel uit van de zogenoemde generatie van 27. Met Sobre los ángeles (1929), zijn meest gelezen werk, sloeg hij de richting in van het symbolisme en het surrealisme. In 1931 werd hij lid van de communistische partij. Zijn poëzie kreeg nu een meer politiek en sociaal geëngageerd karakter: Un fantasma recorre Europa (1933) en Capital de la gloria (1937). Na enkele buitenlandse reizen (Frankrijk, Duitsland en de Sovjet Unie) stichtte hij in 1934 met zijn vrouw, de schrijfster Maria Teresa Léon, het tijdschrift Octubre . Hij nam deel aan de beweging van het volksfront en stond tijdens de burgeroorlog aan de zijde van de regering. Bij het aan de macht komen van Franco ging hij in ballingschap naar Frankrijk en vervolgens naar Argentinië en Paraguay. Tijdens zijn ballingschap won zijn poëzie nog aan gevoel en zuiverheid van expressie. Hij schreef ook toneel, onder andere El hombre deshabitado (1930), in de stijl van een auto sacremental, en Noche de guerrra en el museo del Prado (1956). Voorts stelde hij bloemlezingen van de Spaanse poëzie samen en vertaalde hij buitenlandse auteurs. In 1957 vestigde hij zich in Rome. [GNL]

Mariotti Albertinelli , schilder, (Florence, 1474 – Florence 1515)
Hij wordt geassocieerd met Fra Bartolomeo en met een artiest die de stijl hooghield van de hoog renaissance te Florence, een decade nadat de leiders daarvan naar Rome waren vertrokken. Albertinelli en Bartolomeo waren samen leerling en schilderden later veel werken samen. Albertinellis belangrijkste werken zijn te Florence, met name zijn meesterwerk ‘Het onderzoek van de maagd' in het Uffizi. Zijn stijl, gelijkend op die van Bartolomeo, een eenvoudige waardigheid en monumentaliteit, laat de bijzondere invloed van Leonardo da Vinci zien in zijn aristocratische, glimlachende figuren, intieme composities en een sterk contrast tussen licht en donker. [engelse stuk]

EN VERDER ...
Alberti, Willeke, zangeres
Alberti, Willy, zanger
Alberto, Jose, salsa musicus
Alberts, Koos, zanger
Albrihgt minister buitenlandse zaken onder Clinton, VS
Brecht, Berthold
Ulbricht, Walter
terug